Ryan: aprendiendo a ser feliz
De repente, pensé: "¿Y por qué no ver la vida desde otro punto de vista?"
¿Quién soy?
Inseguro pero soñador, nostálgico pero optimista... así soy yo. Espero seguir luchando por salir de este pozo que es la rutina, con la ayuda de otras personas que, como yo, viven buscándole algo de sentido a este mundo.
También en RSS
 
114. Quiero ahogar mis miedos, y gritar al cielo mis ganas de libertad...
Sales de la ducha. Te vistes, una camisa ajustada, pantalones oscuros y zapatos. Con un poco de gomina, te colocas el pelo hasta dejarlo de punta. La colonia te hace toser al notar ese cosquilleo en la nariz. El mismo cosquilleo que sientes que te sube desde los pies hasta la nuca, pasando por toda la espalda. Primera cita.

Te metes en el metro y, justo en ese momento, empieza a sonar en el mp3 los primeros acordes de vuestra canción. Sí, esa canción que te grabó en aquel recopilatorio y cuya letra tienes puesta junto al nombre en el messenger. Llega el tren y, con él, una brisa que mueve los papeles tirados por el suelo. Mientras se para, notas como el suelo tiembla. ¿Es el suelo? ¿No serán mis piernas? Primera cita.

Llegas al lugar donde habíais acordado quedar, casi 10 minutos tarde. Pero él aún no ha llegado. Enciendes un cigarro e intentas tranquilizarte. Pero de poco sirve. Doblando la esquina, por fin aparece. Vestido de punta en blanco, con esas gafas que tan bien le quedan, y con ese toque despeinado que tanto te encanta. Una mirada basta para arrancarte una sonrisa que ya no se te irá del rostro en toda la noche. Primera cita.

Decidís compartir la comida y, en un tierno gesto, te lleva un trozo de carne hasta la boca, con el tenedor. Al retirar la mano, por un instante, vuestros dedos se rozan y sientes como una chispa de felicidad salta entre los dos. La conversación fluye y fluye, y parece que nunca os cansaréis de hablar. La cerveza empieza a hacer efecto y, de manera casi imperceptible, vuestras palabras evolucionan desde la suavidad y la confianza hasta los piropos y las confesiones. Primera cita.

Entráis justo en aquel momento de la noche en que el local está lo suficientemente vacío como para poder encontrar sitio, pero lo suficientemente lleno como para que no os dé vergüenza bailar. Un par de copas y aquella canción de hace unos años son el coctel infalible para haceros salir a bailar. La intensidad de la música va subiendo y, a cada minuto que pasa, vais perdiendo más consciencia de lo que os rodea. De pronto, vuestra canción. Un abrazo. Vueltas y más vueltas, deseando que nunca acabe este momento. Primera cita.

Le acompañas hasta la puerta de su casa. Te apoyas con mirada angelical en la puerta y le suplicas unos minutos más de conversación. En el horizonte, hace rato que el sol despuntó. "Tenemos que repetir lo de esta noche". Sí, ha estado genial. Os miráis a los ojos. Y la conversación se acaba. Porque ya no hay nada más que decir. Os acercáis. Escasos centímetros separan vuestras caras. Y, en ese momento, vuestros labios se acercan de manera irremediable...


Quizás una primera cita es lo que necesito para recuperar la ilusión...

Y, ¿vosotros? ¿Qué recuerdos guardáis de aquella primera cita tan especial?
 
Comentario:
Estás ahí?
 
Comentario:
Hace tanto que no tengo una primera cita... aix... jajajaja! pero como dicen por ahí, puede (y espero encarecidamente :P) que haya más cosas por ahí que nos devuelvan la ilusión... ¿puede que un comentario de alguien que hace mucho que no te comenta?

He estado acordandome de tí... ¿todo bien verdad? Os echo mucho de menos :)

Besitos
 
Comentario:
Secuéstrame que... lo necesito más que nunca ;)
 
Comentario:
¿De veras crees que es eso lo que necesitas?
Quizás, puedas ahogarte entre percepciones distorsionadas, eso suele ocurrir muy amenudo; o quizás puedas pensar que incluso la dualidad entre "dos mundos" es mejor que la soledad de "un universo".
Pero a mi entender, es mejor buscar algo que te complemente antes que buscar solo un complemento.
Eternamente cautivador tu post, pero siento tener que decirte que discrepo contigo en la manera de recuperar tu ilusión... quién sabe, lo mismo volvería con solo salir a tomar un helado de tu sabor favorito.
 
Comentario:
La primera cita, igual que en tu relato, tiene toda esa magia de la ilusión, del placer sentimental, mejor intelectual, más allá del placer físico o material.
 
Comentario:

Leyendote he recordao como fue mi primera cita. Tantas cosas en comun...

Besos

 
Comentario:
me ha gustado muxo lo q has escrito...yo no tengo blog ni ná, pero si kieres agregame al msn ok?? soy 1 tio de 22 años jajaja x poner algo sobre mi, tigreton_84@hotmail.com
un saludo! ;)
 
Comentario:
Realmente nunca he tenido una primera cita especial, ni una cita. Asi q no puedo decir nada al respecto.

DEW MUAK
 
Comentario:
en realidad tampoco recuerdo mucho, quiza me he vuelto un poco plata, o realmente no he logrado dar con esa ilusion, o no he tenido la suerte de necontrar a persona. No he vuelto a vivir eso de esperar que suene el movil, de escuhar su voz y quedar saltando solo como un loco tras cortar, no he vuelto a enviar mensajes a un celular, ni escribiendo notas bobas que dejar para que lea cuanto yo ya no este a su lado.
Por hoy, y gracias a ti, me reconforto al saber y recordar que un dia si senti too eso
 
Comentario:
Acabo d'aterrar en el món akst dels blogs i m'ha encanta la història, escrius d'una manera que fas despertar aquelles sensacions q tots tnim x algun lloc rondant.
Jo les primeres cites...buff...sóc un flan! M'imagino tot el q diré, tot el q faré, tot el q ell dirà i contestarà i com jo contestaré kuan ell contesti el k he dit..etc etc etc.. Bé, cm és d'imaginar al final no passa res del q em pensava, jo faig cm k em frustro una miketa (tonta jo, pq si hi ha infinites maneres cm pot sortir una cita, ja seria tenir potra d la grossa el k sortís exactament cm jo me l'havia flipat al meu caparró, xo bé...)La kuestió es k al final, surtin com surtin, no es kden mai amb una primera cita. Per sorpresa meva, i tot i k acostumo smpre a fer na mika el pena, smpre hi ha una 2a i fins i tot a vegades una 3a, en la q el desig acumulat s'acaba consumant, si hi ha sort, en un petó.
 
Comentario:
Bueno, difícilmente me acuerdo de lo que cene ayer, así que lo que propones me supone hacer desarrollar un trabajo casi de arqueología. En cualquier caso no debió de estar mal... creo.
 
Comentario:
no recuerdo casi nada de mi primera cita.... pero creo q fue mas una junta de amigos q una cita.. xD

me gusto mucho lo q escribes asi q seguire leyendote..

un beso
y si tienes tiempo pasate por mi blog.

bye
 
Comentario:
solo pase a ver q es de ti
muchos besitos salados de CHOI
 
Comentario:
YO lo único que recuerdo que en mi primera cita al final pareció una reunión de vecinos. No se como,pero al final aparecieron todos sus amigos borrachos al encuentro.

Besotes gordotes.
 
Comentario:
Todas mis primeras citas han sido bastante patéticas, de haber continuando embarcado en las historias les encontraría el punto romántico y gracioso, pero como se esfumaron tarde o temprano, pues las miro con cierta vergüenza: a uno casi le rompo la nariz con la puerta del baño, otro se hizo un corte con la pierna con el muelle de la cama (eso pasa por acostarse de buenas a primeras...). Total, q las citas ya me dan un pánico...
 
Comentario:
Jo que bonita esa primera cita.... Yo he tenido una este finde con mi chico, aunque fue una cita de 4.. pero estuvo bien.. no tan romantica como la que tu cuentas, pero valio la pena.
un besazo, y espero que pronto tengas esa 1º cita, y todo salga asi de bonito!!
 
Comentario:
Creo.. que nunca he tenido una primera cita como tal.
 
Comentario:
No pots demanar tenir la mateixa il·lusió del primer dia després d'un temps. Simplement, les sensacions canvien, això no vol dir k l'estimis menys.
Em sap greu no haver estat al teu costat, però també em sap greu que no m'hagis dit res... saps que pots comptar amb mi oi??

Molts petonets!!
 
Comentario:
Muy bonito el relato, la verdad es que, aunque depende de quién sea, no me suelo poner demasiado nerviosa. Pero, repito, dependiendo. Suelo ser yo misma y ya está. No siempre son tan bonitas como la que narras, ha habido de todo.

Besos
 
Comentario:
buff, Ryan aún tengo muy grabado en la piel ese recuerdo,, pr como mi amor acabó mal, prefiero no recordarlo.. ojala pudiera volver dos meses atras y esa primera cita y cruzaría los dedos para q esta vez él no la fastidiara.. pr es imposible, él siempre será el mismo.. Espero q recuperes la ilusión y perdoname por no contarte mi primera cita.. besos
 
Comentario:
La primera cita, puff. Recuerdos???
Casi todos los q tu mencionas, nervios, no saber q hacer, q decir, como arcercarte.
Pero lo peor de una primera cita es el final, pues siempre queda la duda de si volverá a llamar o si volverás a verlo.
Espero q recuperes la ilusión con lo q sea, aunq no sea una primera cita, pero recupérala.
Saludos desde el Inframundo.
 
Comentario:
he tornat a llegir la conversa de msn per si havia entès bé el que em deies sobre això. Sí ^^
En parlem...
petoooooooons,
juanillo
No