113. Perdido en la inmensidad, buscando tu puerto aún...
Es como una bofetada. Una bocanada de aire fresco después de haber salido de un túnel. Un vaso de agua cuando tienes sed. Como el despertador después de haber dormido profundamente. Exactamente la misma sensación.
Muchas veces no nos damos cuenta de lo que tenemos. Nos quejamos por pequeños detalles o manías cuando, en realidad, no son más que pequeñas imperfecciones sin importancia. No sabemos valorar lo que tanto nos ha costado conseguir y nos acomodamos en el conformismo, nos acostumbramos a su presencia y dejamos de luchar para mantenerlo.
Me estoy refiriendo a todo lo bueno que tenemos. Los amigos. La familia. Las comodidades del siglo XXI. Unos estudios. La seguridad (dentro de lo que cabe) de que no tendremos problemas para sobrevivir. La salud. No los valoramos suficientemente. No tenemos (porque escapa a nuestra mente o incluso porque no queremos) la suficiente perspectiva como para reconocer en cada uno de estos elementos la importancia que tiene en nuestra vida.
Hoy, como ya me ha pasado otras muchas veces, me he dado cuenta de la suerte que tengo. Y no lo digo por quedar bien. Ni tampoco lo digo en un arrebato de arrogancia. Aún sigo preguntándome que ha podido ver en mí, qué puede haberle hecho enamorarse de mí. Tampoco soy gran cosa. Tengo muchos defectos y manías. No soy una persona fácil. Y, sin embargo, ahí está.
Hoy he tenido esa sensación. He abierto los ojos y he pensado: qué feliz soy a tu lado.
Y, vosotros, ¿sabéis valorar lo que tenéis?
PD: Siéntate cómodamente. Mira atrás y encontrarás lo que buscas.
Muchas veces no nos damos cuenta de lo que tenemos. Nos quejamos por pequeños detalles o manías cuando, en realidad, no son más que pequeñas imperfecciones sin importancia. No sabemos valorar lo que tanto nos ha costado conseguir y nos acomodamos en el conformismo, nos acostumbramos a su presencia y dejamos de luchar para mantenerlo.
Me estoy refiriendo a todo lo bueno que tenemos. Los amigos. La familia. Las comodidades del siglo XXI. Unos estudios. La seguridad (dentro de lo que cabe) de que no tendremos problemas para sobrevivir. La salud. No los valoramos suficientemente. No tenemos (porque escapa a nuestra mente o incluso porque no queremos) la suficiente perspectiva como para reconocer en cada uno de estos elementos la importancia que tiene en nuestra vida.
Hoy, como ya me ha pasado otras muchas veces, me he dado cuenta de la suerte que tengo. Y no lo digo por quedar bien. Ni tampoco lo digo en un arrebato de arrogancia. Aún sigo preguntándome que ha podido ver en mí, qué puede haberle hecho enamorarse de mí. Tampoco soy gran cosa. Tengo muchos defectos y manías. No soy una persona fácil. Y, sin embargo, ahí está.
Hoy he tenido esa sensación. He abierto los ojos y he pensado: qué feliz soy a tu lado.
Y, vosotros, ¿sabéis valorar lo que tenéis?
PD: Siéntate cómodamente. Mira atrás y encontrarás lo que buscas.
Comentario:
Fins ara no he pogut entrar al teu blog. De moment, només he llegit el primer blog i els títols de molts altres. Aquí hi tinc literatura per estona.
De moment, felicitats per saber valorar les petites coses de la vida. Són coses que mai hem perdut -molts- i, per tant, no tenim la capacitat de valorar-les, perquè mai n'hem sentit la necessitat.
Uns pares? Els valorem (és clar!), però no prou... perquè sempre hi han sigut. I suposo que tu, com jo, els valores més ara que no ets a casa.
Una casa.
Un plat cada dia.
Un amic.
etc.
...
Però mai en tenim prou. Si tenim una casa, la volem amb totes les comoditats. Un plat cada dia, doncs de luxe; un amic, doncs en volem una dotzena.
I si ens conformem amb el que tenim i ho apreciem?!
You know,
joanet
De moment, felicitats per saber valorar les petites coses de la vida. Són coses que mai hem perdut -molts- i, per tant, no tenim la capacitat de valorar-les, perquè mai n'hem sentit la necessitat.
Uns pares? Els valorem (és clar!), però no prou... perquè sempre hi han sigut. I suposo que tu, com jo, els valores més ara que no ets a casa.
Una casa.
Un plat cada dia.
Un amic.
etc.
...
Però mai en tenim prou. Si tenim una casa, la volem amb totes les comoditats. Un plat cada dia, doncs de luxe; un amic, doncs en volem una dotzena.
I si ens conformem amb el que tenim i ho apreciem?!
You know,
joanet
Comentario:
hay dias en que me quejo y me quejo y cuando me paro a reflexionar digo eh para tienes una vida maravillosa miles de cosas que hacer que sentir una persona que te quiere una familia genial asique a callar, jeje pero no se suelen ser dias de bajon la verdad esque procuro sentirme feliz cada dia porque es el reflejo de lo que tengo y debo saber valorarlo porque ya se sabe que nunca se sabe lo que se tiene hasta que se pierde y no quisiera darme cuenta al perderlo aunque hay veces que las cosas se nos escapan.
Que bueno estar de nuevo por aqui un besazo
Patryluna
Que bueno estar de nuevo por aqui un besazo
Patryluna
Comentario:
He entrado por primera vez en tu blog, estoy descubriendo muchos, y en este post, me he sentido superidentificada, jaja, ha sido genial, hace unos dias que me pregunto ¿como se ha fijado en mi? ¿como es posible que le guste, y sienta todo lo que me dice, por miiii? es casi increible si no fuera porque lo estoy sintiendo asi, me lo creo, porque siento una paz y felicidad tremenda cada vez que estoy con el, cuando hablo con el, cuando escribo de lo nuestro, cuando le pienso, es maravillosoo!!!!!. VIVELO A TOPE, SIN AGOBIOS, SIN PRESIONES, CON LOS PIES EN EL SUELO, BEBETELOOO. Besos, y si puedes echarme un cable para poner tu blog en el mio como enlace?, te lo agradecere, no tengo ni idea de como se hace, soy nueva.
Comentario:
No estoy seguro de si valoro lo que tengo o no. Soy consciente de mis "posesiones", pero si valorar significa conformarse, definitivamente no. Si no te conformas con lo tuyo y quieres más, ¿significa que no lo valoras? No idea. Quizá algún día en algún aspecto llegue a poseer todo lo que quise o todo lo que se puede, o me de cuenta de que estoy ahi, bien, que no necesito nada más. Entonces quizá si me conforme y me sienta lleno, y a la vez valore lo que tengo, siempre y cuando sea por mis propios méritos. Es imposible valorar algo que no te ha costado nada. En fin, no mucho más que decir...un saludo y genial por ti!! :P
Comentario:
http://blogs.ya.com/morgana/
Comentario:
Pensamos más en lo que nos falta que en lo que tenemos. Desde siempre... menos mal que ahí está nuestro Ryan para hacernos darnos cuenta de las cosas ;)
Se te echa de menos y me encantaría una crónica de tu getaway, jajaja, pero claro, si yo no comparto mis exclusivas tú tampoco harás lo mismo...
¿Secuestramos a Eris para que no se vaya? :p
Un besito niño
Se te echa de menos y me encantaría una crónica de tu getaway, jajaja, pero claro, si yo no comparto mis exclusivas tú tampoco harás lo mismo...
¿Secuestramos a Eris para que no se vaya? :p
Un besito niño
Comentario:
da un gusto escuchar a aklguien que sea capaz de terminar un balance de esa forma... pero esas cosas se van aprendiendo con el sufrimiento tambien, a saber quedarse con lo bueno
Comentario:
Joder ,donde estaba este blog tan bueno que yo no lo habia visto?
Que si tienes razon amigo,la tienes y de sobra,sabes por lo general valoramos lo que tenemos cuando esto se pierde y nos cuesta un cojon volver a recuperarlo,yo si que he aprendido la leccion,pero eso un aprendisaje muy bueno.
Me encanta este blog,con o sin tu permiso lo agregare a mis enlaces.
Visitame para qu veas de la leccion que te hablo y ademas para que me dejeis algunas herraminetas pues a leguas se nota que me podeis ayudar.
Que si tienes razon amigo,la tienes y de sobra,sabes por lo general valoramos lo que tenemos cuando esto se pierde y nos cuesta un cojon volver a recuperarlo,yo si que he aprendido la leccion,pero eso un aprendisaje muy bueno.
Me encanta este blog,con o sin tu permiso lo agregare a mis enlaces.
Visitame para qu veas de la leccion que te hablo y ademas para que me dejeis algunas herraminetas pues a leguas se nota que me podeis ayudar.
Comentario:
Desde que las pasé canutas (por no decir otra cosa) hace un par de años (por motivos que no vienen al caso) sí que estoy valorando lo que tengo, aunque a veces se me olvida.
Besos
Besos
Comentario:
Mmmm, yo diría que si se valorar lo que tengo. Ahora soy bastante feliz, podría decirse. Las personas que realmente quiero (que me entran en los dedos de una mano) están cerca de mí, y mi situación actual, viviendo solo en un piso, trabajando y pudiendo estudiar, pues quitando pequeñas tonterías, como que la luz de la cocina no se me encienda o que tengo no tengo internet en el piso, está muy bien!
Un saludo!!
Un saludo!!
Comentario:
buff, depende del día.. pr casi siempre sí,, aunq no puedo evitar sentir q me falta algo, o mejor dicho alguien.. ese principe azul q llene mi vacío.. besos
Comentario:
En referència a la teva pregunta...
L'afortunat (o pobret) és.... no t'ho diré!!!! De moment prefereixo mantenir la seva identitat en secret (igual k tampoc em dic Lluna clar)
Si alguna vegada hi ha algun nom en el meu blog, no serà pas el de veritat, per tant, el meu enamorat queda batejat des d'aquest moment com... mmmm... Sol (jejejeje kin joc de paralules més maco m'ha sortit)
Petonets!!!
L'afortunat (o pobret) és.... no t'ho diré!!!! De moment prefereixo mantenir la seva identitat en secret (igual k tampoc em dic Lluna clar)
Si alguna vegada hi ha algun nom en el meu blog, no serà pas el de veritat, per tant, el meu enamorat queda batejat des d'aquest moment com... mmmm... Sol (jejejeje kin joc de paralules més maco m'ha sortit)
Petonets!!!
Comentario:
Yo tampoco valoro lo que tengo. Creo que me centro demasiado en el futuro sin darme cuenta de qué es lo que tengo realmente valioso en el presente... de todos modos me lo tomare como un reto.
No creas que no te mereces a quien tienes, simplemente da las gracias porque está a tu lado.
Besos!!!! ;p
No creas que no te mereces a quien tienes, simplemente da las gracias porque está a tu lado.
Besos!!!! ;p
Comentario:
Hoy no es el mejor dia para ponerme a valorar las cosas....(ya sabes porqué) pero sé que hay cosas que si las valoro, aunque no las entiendo, como que tu y otra gente me aprecie tanto (incluido "ell").
Otra cosa que debo empezar a asumir es que ni siquiera me valoro a mi misma, pero eso es muy difícil de cambiar.
Entiendo perfectamente porqué se ha enamorado de ti. Es muy fácil quererte.
Petonets!!!
Otra cosa que debo empezar a asumir es que ni siquiera me valoro a mi misma, pero eso es muy difícil de cambiar.
Entiendo perfectamente porqué se ha enamorado de ti. Es muy fácil quererte.
Petonets!!!
Comentario:
Siempre es bueno valorar lo q tenemos, pero sólo cuando alguien nos lo recuerda nos damos cuenta de la suerte q tenemos de poder tener un hogar, algo para comer, un hombre sobre el q llorar y un cobijo bajo un brazo amigo.
Gracias por recordármelo, a veces yo tb lo olvido.
Saludos desde el Inframundo.
Gracias por recordármelo, a veces yo tb lo olvido.
Saludos desde el Inframundo.
Comentario:
Si q me lo habia planteado muchas veces... doy gracias a lo q tengo, q es bastante, pero no se... cada vez q llamo a casa en usa... dios! cuanto lo hecho de menos, los partidos, los fines de semana, el mall, los coches, los perros... todo, pero weno, eso no kita para q me alegre por lo q tengo, al fin y al cabo, vuelvo alli cada vez q puedo ;-)
Y a todo esto... q tal en Londres??? ;-)
Besicos!!!
Y a todo esto... q tal en Londres??? ;-)
Besicos!!!
Comentario:
Nunca me había planetado seriamente si valoro lo que tengo, supongo que esto querrá decir que no lo valoro (suficiente).
Aun así, me has hecho pensar... Gracias!!
Aun así, me has hecho pensar... Gracias!!
