Blogs.ya.com Quitar publicidad
¡ PERDONA BONITA PERO grelinno ME QUERIA A MI !
Reflexiones, pensamientos, sin sentidos y demás desvaríos de una Marivip muy Superstar.


Acerca de


Tal vez lloré, tal vez reí, tal vez gané o tal vez perdí, ahora sé que fui feliz, que si lloré también amé y todo fue, puedo decir, a mi manera

Enlaces
Todos menos tu...
algunos amigos más...
Enemigos intimos... y algunos imprescindibles
Sindicación
 
2

“Las Amistades Peligrosas”….

  (o de cómo ser apuñalado sin aviso y por la espalda)


 


Image Hosted by ImageShack.usCuantas veces hemos oído: “El que tiene un amigo y tiene  un tesoro”……… toda mi vida, que yo recuerde. Pues bien, no voy a poner en duda este axioma de fe, porque ¿no me negareis que tal afirmación es un axioma?, y mucho menos, que para creer en ella, hay que tener mucha fe, pero mucha, ¿eh?, porque a veces, tu tesoro se reduce a un bolsillo con un agujero negro que ni te cuento, o a un papagayo que sí, será un tesoro, pero pía todo lo que oye, o la mismísima “espía vestida de rojo” que se convierte en tu sombra, ávida de información que luego, cuando ella lo necesite, será tu condena de muerte, y para creer que eso es un tesoro, hace falta mucha fe, que te lo digo yo, o bien, ser una pardilla ingenua como la que aquí suscribe.


 
Y vosotros diréis… ¿a que viene esto ahora?, pues viene a que toda mi vida me la he pasado tratando de guardar entre algodones esos pocos, pero tan valiosos, amigos que me he ido encontrando, y haciendo de ello, un “life motive” que le diera sentido a mi propia existencia, y para ello, me he dejado la piel en el empeño, porque si alguien, a estas alturas piensa que los amigos los encuentras en una tómbola, pues como que va muy mal encaminado, vamos, tan mal, como Marco buscando a su mamá, que si no recuerdo mal, creo que aún la está buscando.
 
No, señoras y señores, los amigos no vienen en ningún boleto premiado, los amigos te los tienes que “currar”, mimar, alagar, bendecir, ensalzar, adorar y ayudar sin preguntar ni juzgar….. uffffff, ¿veis a que me refiero cuando digo “currar”?,  porque cuestan, cuanto menos, esfuerzo y dedicación, (si no te acuerdas de su cumple se mosquean, si no los llamas para ir a una cena, se mosquean, si vas a mear y no avisas, ¡¡SE MOSQUEAN!!) , grandes dosis de paciencia y comprensión, (¿pero como puede ser tan cabezota?, ¿porque se empeña en ir allí si sabe que nos vamos a morir de aburrimiento?, ¿ya no se acuerda de la última vez?), tener un tímpano forrado de amianto a prueba de ecos repetitivos y un hombro de cargador de muelle, (¿pero cuantas veces me has contado ya la misma historia?, que si…… que ya lo sé, que te hizo esto y lo otro, que te pasó aquello y lo pasaste fatal, que no puedes con tu vida….. lo se, dios, lo sé, me lo has contado mil veces ya), ser como Santa Bárbara bendita, (como no estés cuando te necesito…… te pongo en mi lista negra, ¡que lo sepas!),  o ser una especie de O.N.G. sin fronteras y no mentemos el dinero que me pongo enferma, (déjame esto, y lo otro ó lo de más allá, hazme este favor y este otro y…… y….. y…….), y lo más importante, SER CIEGO, MUDO Y SORDO, cuando la ocasión lo requiere, vamos, ¡parecer imbécil y que no te enteras de nada! Y bajo ningún concepto ser un Judas Traidor que te vas de la lengua en menos que canta el gallo, (tres veces por si no lo recordáis).
 
Pues bien, todo esto y mucho más, que no tengo espacio ni tiempo para detallar, aquí y ahora, es lo que suelo, o al menos siempre intento, hacer yo cuando decido que alguien, por la más extraña razón imaginable, sea mi amigo. Y das por sentado, he aquí la razón de por que la afirmación con la que abría este post es un axioma, que en caso de necesidad, serás correspondida en la misma medida, con la misma entrega y dedicación, y aquí es cuando comienza, lo que yo llamaría, el arte de saber parecer lo que no se es, UN AMIGO.
Porque negarle a quien tantas veces ha estado ahí, dándote lo que tantas veces has necesitado, sin condiciones, sin preguntas ni juicios de valor, excusándose con la típica y más que patética frase: “……..es por tu bien, porque eres mi amigo”, es lo más parecido a una puñalada sin aviso y por la espalda. ¿A que viene ahora esa doble moral? 
Quizás por esto, un amigo es un tesoro, porque para uno que encuentras, los demás sólo son falsificaciones, algunas muy buenas, y hay que ser menos ingenuo y más selectivo antes de elegir, porque esas, esas precisamente son,  Las Amistades Peligrosas”.
 
 

 
Comentario:
no sé que poner,supongo que todo me confunde y me lia,parece que estoy acorralada y sin salida. un saludo liz

13 octubre 13:31
 
Comentario:
hola, muy buenos dias: venga pues mandame esa foto, vale? me encantara ver como pintas.... prometo regresar con mas tiempo y ver todo lo que aqui tienes... un besazo. alialba

28 septiembre 11:51

 
Comentario:
Oye, pues muchas gracias por tu comentario, me alegro de que encuentres cosas que te gusten. Ah, y yo no soy el hombre de negro, él sólo colabora en el espacio. No sé si aguantaría ser así, jajaja. Un saludo. d

28 septiembre 11:47
 
Comentario:
BEN: No sufro Ben, no me ha pasado nada que no me haya pasado otras veces, pero esta vez, tenía que contarlo, lo que hace mucho tiempo que ya sabía y, ya que tengo la oportunidad de hacerlo con mi recién estrenado Space. Un latido para ti también y lo dicho.....ya hablamos.

D C: Queridisimo y apreciado descendiente directo de Torquemada, "Oido cocinaaaaa" joé como eres,no? no pasas ni una....Ya se que me lié un poco con las sagradas escrituras, pero........ que pasa? Un lapsus lo tiene cualquiera, ¿o no?... ya expiare mi culpa, pero no creo que sea en el convento de las Benicasimeras, mas bien yo diría que será en el Monasterio de Puntacana la mayor, si es posible y hay plazas vacantes. Lamarivip dixit. ea!!

SPYRO: Que te voy a contar yo a ti, que eres de mi misma quinta y batallón..... ati con otro perro, verdad?.Beitos en tu calva,jajajaaja

EXTRA: Tomo nota, corazón.besos.

ALBERTO: Cuanta razón tienes, niño, cuanta razón....... pero por eso mismo es un chispazo del cine en mi retina. Te seguire leyendo.

LATIANAMEN: No eres ninguna intrusa, ¡Por dios!. Encantada de que vengas a visitarme y más todavía de que digas lo que piensas, y aunque lo que dices es cierto, yo en mi post, solo hablo de las Amistades Pelligrosas, que no lo son todas, siempre quedaran esos pequeños y escasos Tesoros.Un saludo cariñoso para ti por venir a visitarme.

27 septiembre 22:
 
Comentario:
Hola! Soy una pequeña intrusa que se ha colado en tu pagina....he de decir que la reflexión que haces es muy interesante, aunque yo debo ser de las ingenuas, de las que creen que si tienes un amigo tienes un tesoro....pero debe ser pq yo siempre he tenido mucha suerte en cuestiones de amistad...y con mis amigas de verdad....Porque tengo muchos conocidos, pero amigos pocos. Quiza en algún momento no se han comportado exactamente como yo esperaba, pero nadie es perfecto y todos fallamos....pero SIEMPRE han estado ahí como yo para ellos, o eso espero... Aunque he de reconocer que en algún momento de mi vida hubiera suscrito y firmado lo que tú has escrito ahí arriba...porque todos nos sentimos abandonados por los más cercanos cuando más los necesitados... no siempre es así. Nat

27 septiembre 20:43
 
Comentario:
Jajajaja, gracias por participar en la última entrada. Pero, también decirte que "Casablanca" jamás sería igual de mítica y genial si Ilsa hubiese dejado a su heroico marido Lazlo y se hubiese ido con Rick. Por eso la amamos y la queremos. Mejor así. Ta luego. A2.

27 septiembre 14:58
 
Comentario:
Sólo añadiré (y no porque no lo sepas) que esa intriga continua, es precisamente lo que le da el valor a esta disquisición que hoy planteas. La incertidumbre merece la pena y compensa porque, y tú lo sabes bien, cuando la jugada sale según lo previsto; se reequilibra todo y la botella vuelve a estar medio llena. Permíteme el lujazo de regalarte la frase que finiquita el post que he cerrado hace tan sólo unos minutos en mi peculiar ventanita bloguera. Sigue siempre adelante con fuerza y... NTD!!! (No Te Detengas) Besos.

27 septiembre 4:34
 
Comentario:
Los amigos, ojú......................auténtikos, lo ke se dise auténtikos, pokitos, fite ke yo los ke tengo se puén kontá kon los deos de una mano y me sobran deos. Pa mi, er úniko y ke konsidero amigo ke tengo tá en Bilbo, a oshosientos kilómetros daski, pabernosmatao................lo demá son "amiguetes y konosíos", los de "por er interé tes kiero André", d´esos ke salen d´abaho las piedra kuando menos t´asen farta. Uno, ke má sabe por maduro ke por diavolo, jase tiempo ke se kitó d´ensima a esos espesímenes, ke anke te feo desilo, lus ke me rodean siempre man tenío en mu wena estima(por argo será, digo yo!!!!!), ke en tiempos pasaos tuve ke kitarme d´ensima komo garrapatas ávidas de interes, ajín k´ahora los ke ya me konosen, saben ke no hay ná k´asé. Ajín ke ánimo, palante, sakudete los jombros y ke les dén. Por sierto jamia, los langostino.........wenísimos, pero la base.........lamarekemeparió, la base tié kes ta kohonua, amos ke jamarse esos langostinos kon esa base tié ke sé lareostiakonsagrá. Un beso amigable Kushando:"La bien Pagá" Bebo y Cigala

26 septiembre 18:41
 
Comentario:
Enciclicam erectitus falus: (Mulieribus qui deambulam per viam publicam et qui dixent juventutem, "Pst, pst, Morenus venit", non dudabit Putanas sunt.) Aunque como quien me conoce sabe que soy poco sospechoso de comadrear con la Curia, y a pesar de la falaz, heretica y modeable interpretacion de las Escrituras, que los distintos concilios se han encargado de prostituir. Nos, fiel defensor de la Fe, Depositario de flagelo del Santo Oficio y digno sucesor de Fray Torquemada debo condenar y condeno a la heretica criatura que ha osado confundir a Judas con nuestro bien amado Simon (Pedro). Lo del gallo, que canto 3 veces no fue por Judas, ese es el que lo besaba para saber a quien tenian que llevarse como mierda por rastrojo, en el olivar que tenia la abuela del apostol Tomas, sino Pedro, cabeza primaria de tan descomunal y rentable desproposito en Roma. Es por ello que debo anatemizar y anatemizo a la infiel VIPMADRE por interpretacion fraudulenta y torticera de las Escrituras y que sea condenada al celibato por el resto de su vida, ingresando en el convento de las madres Benicasimeras, eliminando cualquier vinculo con las fuerzas del orden, doctores catalanes, e individuos de similares caracteristicas y asi sufra el tormento hasta expiar su culpa. Que asi se escriba y asi se cumpla. Darth Casper dixit.

26 septiembre 18:29
 
Comentario:
Mi niña, ya me contaras que te ha pasado, ya que nos reimos por el mesenger e inernet, tendremos que oir nuestras cazalleras voces.jeje. Ya me cuentas, pero no desanimes, de todo hay en esta vida. Animo, la vida tiene su propia seleccion a veces no es necesario tner quehacerla nosotros y ya saves que hablo con conocimiento de causa. No sufras mucho mi niña por lo que supongo no merece la pena. Un latido. Ben

26 septiembre 16:40
No