Comezamos a autocrítica dos concertos con Muíños.

A Sala Gallaecia é grande, ou grande polo menos para nós. Chegamos nun día no que caían chuzos de punta, montamos o tinglado e fixemos a proba como puidemos.

A verdade é que se botan de menos unhas telas ou unhas madeiras que amortiguasen o sonido. Tanto cemento fai que o sonido rebote, e rebote, e rebote...

O ambiente non era malo, pero xurdiron unha serie de peripecias que casi fan que non puideramos dar o concerto.

Primeiro foise ó carallo un dos teclados. Deixou de sonar porque sí. Apañamos co outro. Máis tarde démonos conta que non había pé de teclado, marchara de viaxe con outro grupo...


Por si non fora pouco, Puntxa púxose tremendamente mal 5 minutos antes do concerto. Tiña febre, mareos,etc...

Ademáis resulta era o primeiro concerto de Modesto e que non contabamos co violín de Roi. Vamos, un sinfín de cousas en contra.
De todas maneiras, comezamos e foi un concerto aceptable para nós (que somos moi esixentes) e moi bo en opinión do público.

Ah! Menuda festa despois do concerto. Había barra libre de licor Café!!

Bueno, podedes engadir os comentarios que queirades.